Perimportante rempuesta popular a la convocatoria de Referendum símbólicu d'Andecha Astur.

¿El Pueblu Asturianu tien qu’exercer el Drechu a Decidir, y escoyer llibremente’l so futuru, determinando’l tipu de gobiernu y l’ordenamientu xurídicu-políticu d’Asturies? Esa foi la entruga plantegada nel referendum simbólicu cellebráu na Plaza la Catedral, nuna xornada especialmente illusionante na que quedó nidio que pesia la manipulación informativa y el llamentable comportamientu de los políticos del "Principado", los asturianos viven de cerca l'alderique sobro'l Drechu a Decicir, y quinxeren que se dieren unes condiciones democrátiques básiques que permitieren exercelu nel nuesu país.

Los actos d´esti 8 de setiembre -Díi de la Nación Asturiana- entamaron cola intervención de Llucía Fernández, que fexo un repasu a la situación d'Asturies anguañu, con un Estatutu y una istitución autonómica -el "Principado" - impuestos dende Madrid, ensin otru aquelli que llevar alantre les polítiques d'esfarrapamientu socio-económicucultural d'Asturies col oxetu d'asimilala a un proyeutu d'Estáu que tien al nuesu país práuticamente como un barriu de Madrid  y que ta llevándomos a una situación d’auténticu xenocidiu, con decenes de miles d’asturianos obligaos a emigrar añu ente añu, y con otres tantes decenes de miles resistiendo en condiciones de paru y precariedá llaboral y social.

La intervención continuó desplicando la necesidá d'exercer el nuesu Drechu a Decidir, a la Soberanía, pa francer esta situación, y de como hai de camudar esi futuru que mos quien imponer.

El discursu dio pasu al referendum simbólicu, nel que quedó nidio l'enfotu de la xente por votar, darréu qu'a los participantes na concentración amestóse otra muncha xente. Xente que con braeru enfotu quinxo participar nesti referendum como una ocasion única d'espresar la so voluntá de decidir un futuru dignu p'Asturies, llegando momentos nos qu'hebio auténtiques coles pa poder participar.

La esperiencia foi pergratificante, tanto pa los entamaores como pa los participantes, y dexa nidio qu'Asturies nun vive d'espaldes al alderique esistente en toa Europa desixendo'l drechu de los Pueblos a decidir llibremente'l so futuru, y que los asturianos y asturianes somos coscientes de que'l futuru pasa por ser nós mesmos los protagonistes del nuesu futuru.